و چون رحمت الهى در پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل‌بيت عليهم السلام متجلّى شده ، لذا ترس ايشان از خدا نيز افرزونتر مىباشد ، زيرا با تمام اطمينانى كه به خداوند دارند ، شناختشان نسبت به او نيز بيشتر است ، و به اين دليل ترس ايشان از خداوند بيشتر مىباشد . خداوند متعال در سورهء فاطر آيهء 28 مىفرمايد : ( إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِن عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ ) . « همانا مىترسند از خدا از بندگانش دانشمندان . » پيامبر ما پيامبر رحمت است ، و امير ما تقسيم كنندهء بهشت و جهنّم ، و بانوى زنان جهان شفاعت كنندهء امّت است ، و لكن اين بزرگواران از روزى كه قلبها و چشمها در آن زيرورو مىشود در هراسند ، ترسى كه ايشان را به سوى اطاعت مطلق و دورى از گناهان سوق مىدهد . و اين احساس ترس و خوددارى كه در ايشان جمع شده كاملًا با پاداش ايشان در روز قيامت هماهنگى دارد . امّا كسانى كه از نور بىبهره‌اند ، هيچ برگ برنده‌اى ندارد ، خداوند مىفرمايد : ( كسانى كه كافر شدند ، اعمالشان همچون سرابى است در يك كوير كه انسان تشنه از دور آن را آب مىپندارد ؛ امّا هنگامى كه به سراغ آن مىآيد چيزى نمىيابد ، و خدا را نزد آن مىيابد كه حساب او را به طور كامل مىدهد ؛ و خداوند سريع الحساب است * يا همچون ظلماتى در يك درياى عميق و پهناور كه موج آن را پوشانده ، بر فراز آن موجى ديگر ، بر فراز آن ابرى تاريك ؛ ظلمتهايى است يكى بر فراز ديگرى ، آن گونه كه هرگاه دست خود را خارج كند ممكن نيست آن را ببيند ! و كسى كه خدا نورى برايش قرار نداده ،